Dwutlenek siarki (E220)

To składnik nierzadko powodujący odczyny alergiczne, szczególnie u wrażliwych osób. Mimo to, nie określono dla niego limitu dziennego spożycia. Nie powinien znajdować się w świeżych produktach, jak owoce czy warzywa, ale w suszonych (np. morelach) wykorzystywany jest z powodzeniem. Dlaczego, jakie ma działanie? I czy może grozić naszemu zdrowiu w jeszcze inny sposób, niż spowodowanie odczynu alergicznego?

ZASTOSOWANIE

Dwutlenek siarki obecny jest przede wszystkim w produktach takich, jak:

  • Suszone owoce
  • Piwo
  • Wino
  • Przyprawy
  • Przeciery owocowe
  • Syropy skrobiowe
  • Nadzienia owocowe
  • Wiórki kokosowe
  • Chrzan
  • Przetwory ziemniaczane
  • Koncentraty owocowe
  • Marmolady

Zabronione jest natomiast, jak wspomniano, stosowanie dwutlenku siarki do surowców przeznaczonych do bezpośredniego spożycia (np. warzyw, owoców).

Dwutlenek siarki dawniej wykorzystywany był w przemyśle papierniczym i celulozowym jako środek wybielający. Wykorzystywany jest również w produkcji różnych środków chemicznych, barwników i lekarstw.

Spełnia on szereg właściwości:

  • Stabilizuje barwę wina
  • Hamuje aktywność enzymów oksydoredukcyjnych (utleniających), ograniczając procesy ciemnienia
  • Zapobiega rozwojowi dzikich drożdży
  • Działa hamująco na rozwój bakterii (głównie mlekowych i octowych)

Zwykle dodawany jest do produktów w ilości 0,03 – 0,1%.

OTRZYMYWANIE (HISTORIA?)

Dwutlenek siarki był znany już w czasach Homera i wykorzystywany był do fumigacji domów, jak również stosowany był przez Rzymian i Egipcjan do sanityzacji naczyń przeznaczonych do produkcji oraz konsumpcji wina.

SZKODLIWOŚĆ

Dwutlenek siarki został umieszczony w wykazie substancji zawierających alergeny, natomiast z drugiej strony: został wpisany na listę GRAS – substancji powszechnie uznanych za bezpieczne. Nie jest limitowany jego poziom dodatku do produktów spożywczych, z wyjątkiem mięsa lub żywności uznanej za źródło tiaminy (witaminy B1). Dwutlenek siarki może bowiem przyczyniać się do obniżenia poziomu tiaminy (witaminy B1) w produktach.

Określono natomiast dopuszczalne dzienne spożycie (ADI) dwutlenku siarki na poziomie 0,7 mg/kg masy ciała. U osób wrażliwych już w niewielkich ilościach może wywoływać reakcje alergiczne.

LITERATURA:

  1. Rogozińska I., Wichrowska D.: Najpopularniejsze dodatki utrwalające stosowane w nowoczesnej technologii żywności. Inżynieria i aparatura chemiczna, 2011, 50(2): 19-21.
  2. Solarska E.: Szkodliwe substancje w żywności.
  3. Garcia-Fuentes AR., Wirtz S., Vos E., Verhagen H.: Short review of sulphites as food additives. European Journal of Nutrition and Food Safety, 2015, 5(2): 113-120.
  4. Roberts AC., McWeeny DJ.: The uses of Sulphur dioxide in the food industry. J Fd Technol, 1972, 7: 221-238.
  5. Unilever Food Solutions: Nowe Rozporządzenie UE w zakresie oznaczania żywności. Przewodnik po nowych wymogach dla gastronomii w zakresie oznaczania alergenów.
  6. PubChem, Open Chemistry Database: Sulfur dioxide. [dostęp: https://pubchem.ncbi.nlm.nih.gov/compound/sulfur_dioxide]
  7. The United States Department of Agriculture (USDA): Sulfur Dioxide. Handling.
  8. Drager: Nota aplikacyjna: Przemysł chemiczny – chemia nieorganiczna.
  9. INCHEM: Chemical Safety Information from Intergovernmental Organizations. Sulfur dioxide and sulfites. [dostęp: http://www.inchem.org/documents/jecfa/jecmono/v18je14.htm]

Żaneta Michalak

Podobał Ci się ten wpis?

Zapisz się na specjalną listę i otrzymuj powiadomienia gdy na blogu pojawi się coś nowego:

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.